1996-ஆம் ஆண்டு தி.மு.க ஆட்சியை கலைக்க சொல்லி ஜெயலலிதா வற்புறுத்திய போதும் இணங்காததால் 13 மாதங்களில் ஆட்சியை இழந்தார் வாஜ்பாய். முரசொலி மாறன் நோய்வாய்ப்பட்ட போது, அவருக்குத் தேவையான அனைத்து உதவிகளையும் வாஜ்பாய் அரசு செய்தது மட்டுமல்லாமல் அவர் கோமா நிலையில் பல மாதங்கள் இருந்த போதும், மாறன் காலமாகும் வரை அவரை அமைச்சரவையில் இருந்து வாஜ்பாய் நீக்கவில்லை. ஆனால், அவர் இறந்த சில நாட்களில் வாஜ்பாய் அரசுக்கு அளித்து வந்த ஆதரவை தி.மு.க வாபஸ் பெற்று வாஜ்பாயின் முதுகில் நன்றி இல்லாமல் குத்தியது தி.மு.க.

தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியை குறைந்தபட்ச செயல்திட்டத்துடன் உருவாக்க்கி, கூட்டணி தர்மம் என்றால் என்ன என்பதை அனைவருக்கும் புரிய வைத்தவர் வாஜ்பாய். நீண்டநாள் சகாவான அத்வானியுடன் கைகோர்த்து இதனை அவர் சாதித்தார். அதன்மூலம், கூட்டணி ஆட்சி இந்தியாவில் சாத்தியமில்லை என்பதை அவர் பொடிப்பொடியாக்கினார்.

கூட்டணியில் இடம் பெற்ற கட்சிகளுக்கு சமத்துவமான மரியாதை அளித்ததிலும், அவர்களின் நிபந்தனைகளை லாவகமாகக் கையாண்டதிலும் வாஜ்பாயின் பண்பட்ட அரசியல் வெளிப்பட்டது. அவருக்கு உறுதுணையாக ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் கூட்டணியின் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்றார். 1998-இல் 13 கட்சிகளுடன் அவர் அமைத்த அந்தக் கூட்டணி மேலும் வலுவடைந்ததே தவிர, சிதறவில்லை.

முதல்முறையாக 13 நாட்களே (1996 மே 16 – ஜூன் 1) அவர் பிரதமராக நீடித்த போதும், அடுத்து அமைத்த ஆட்சியின்போது (1998 மார்ச் 19- 1999) 13 மாதங்களில் கூட்டணி ஆட்சியை ஸ்திரப்படுத்தினார். ஆனால், அ.தி.மு.க-வின் ஜெயலலிதா தனது அவசரத்தால் அந்த அரசைக் கவிழ்த்தார். தமிழகத்தில் அப்போதிருந்த கருணாநிதி தலைமையிலான தி.மு.க ஆட்சியைக் கலைக்க வேண்டும் என்ற ஜெயலலிதாவின் கோரிக்கையை வாஜ்பாய் ஏற்காததால்தான் அப்போது அரசு கவிழ்க்கப்பட்டது என்று பரவலாக அனைவராலும் பேசப்பட்டது. ஆயினும் கார்கில் போர் வெற்றியால் மக்களிடம் பெற்ற அபரிமிதமான செல்வாக்கால் அவர் மீண்டும் பிரதமர் ஆனார்(1999- 2004). அ.தி.மு.க-வுக்குப் பதிலாக தி.மு.க கூட்டணித் தோழன் ஆனது.

தி.மு.க சார்பில் அமைச்சரான முரசொலி மாறன் நோய்வாய்ப்பட்ட போது, அவருக்குத் தேவையான அனைத்து உதவிகளையும் வாஜ்பாய் அரசு செய்தது. அவர் கோமா நிலையில் பல மாதங்கள் இருந்தபோதும், மாறன் காலமாகும் வரை அவரை அமைச்சரவையில் இருந்து வாஜ்பாய் நீக்கவில்லை. ஆனால், அவர் இறந்த சில நாட்களில் வாஜ்பாய் அரசுக்கு அளித்து வந்த ஆதரவை திமுக வாபஸ் பெற்றது.

அதேபோல, ஆட்சியில் அங்கம் வகித்தபடியே திரிணமூல் காங்கிரஸ் தலைவி மம்தா பானர்ஜி அளித்த இடையூறுகளை வாஜ்பாய் பெருந்தன்மையாகப் பொறுத்துக் கொண்டார். நம்பிக்கையான கூட்டாளியாக இருந்த பல கட்சிகள் கடைசி நேரத்தில் காங்கிரஸ் கூட்டணிக்குத் தாவின. அதனால்தான் 2004 தேர்தலில் வாஜ்பாயால் மீண்டும் வெல்ல முடியவில்லை. தி.மு.க-வும் சில கட்சிகளும் கூட்டணி மாறாமல் இருந்திருந்தால், 2004 தேர்தல் முடிவுகளே வேறு மாதிரியாக இருந்திருக்கும்; அவரே பிரதமராகத் தொடர்ந்திருப்பார். அந்தத் தேர்தலில் உண்மையாக காங்கிரஸ் வெல்லவில்லை; பா.ஜ.க நயவஞ்சகமாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டது.

இன்று வாஜ்பாயின் பெருந்தன்மை, அரசியல் நாகரிகம், ராஜதந்திரம், அனைவரையும் அரவணைத்துச் செல்லும் பாங்கு ஆகியவற்றை மனம் திறந்து பாராட்டும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள், 2004-இல் சற்றே சிந்தித்துச் செயல்பட்டிருந்தால், ஊழல் மயமான மன்மோகன் சிங் ஆட்சி நாட்டில் பத்தாண்டுகள் (2004- 2014) நடைபெற வாய்ப்பில்லாது போயிருக்கும்.

அரசியலில் வெற்றி- தோல்விகள் இயல்பானதே. ஆனால், நம்பிக்கை மோசடியால் வீழ்த்தப்படுவது தோல்வியல்ல. அத்தகைய தோல்வியை வாஜ்பாய்க்கு அளித்ததில், இன்று கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தும் தி.மு.க, ம.தி.மு.க, பா.ம.க ஆகிய கட்சிகளுக்கு பெரும் பங்குண்டு.

Inputs from Tamil The Hindu.

Share